Ergens midden in de Betuwe ligt het plaatsje Rijswijk waar wij met onze viervoeters met plezier vertoeven. Het begon in 1975 met Rottweilers waar ik als kind mee opgegroeid ben. In 1982 kwam er een Golden retriever bij, al snel nog één want anders was Floor zo alleen. Na enkele jaren vonden we toch ook wel dat we een labrador een kansje moesten geven bij onze meute.

Toen is het honden virus begonnen. We gingen trainen we gingen naar een show. We lieten onze honden keuren toen nog alleen op H.D. (heupdysplasie). Er kwam een nieuwe wet, je moest je vakbekwaamheidsdiploma halen. Anders mocht je bijna geen nestje fokken. Ik zag die bui al hangen was in “84. Dat wordt niks dacht ik. Een bedrijf, 2 kleine kinderen en de honden die de nodige aandacht nodig hadden. Maar het kwam allemaal goed mijn diploma met succes behaald.
En ik voldeed aan alle eisen. Naast ons was een bakhuis zo heette dat vroeger. Leek me leuk om te verbouwen tot een gezellige ruimte voor mn honden.
Dan mag er een keer wat mis gaan, een plasje of een hoopje ach het kan gebeuren. En als er mensen naar een pupje kwamen kijken konden we gezellig de tijd nemen. En konden man en kinderen hun gewone gang gaan. Terwijl ik met mn hobby bezig was. Ik kon daar mooi de pups socialiseren, t.v. stofzuiger radio etc. En zo kan ik nog wel een paar A 4tjes voltikken.

Al met al zijn we nu meer dan 25 jaar verder en ben ik nog steeds gek op mijn honden. In 2001 wilden onze dochters graag een Bulldogje, dat werden er natuurlijk gelijk weer 2. We hebben ons aangesloten bij de H.B.C. en zijn erecode fokker geworden. We proberen zo'n 3 x per jaar een show te lopen maar dat is niet echt ons favoriet want thuis zitten de anderen te wachten.
Daar hebben we dan ook meestal oppas voor. Dat moet kunnen een paar keer.
Maar niet ieder weekend. Met een goede kwalificatie zijn we weer dik tevreden.

Onze kinderen hebben inmiddels het nestje verlaten maar de honden zijn er nog steeds. Al probeer ik het nu wat te minderen, maar dat gaat niet in een jaar tijd. Dat moet rustig. Het is verleidelijk om, als er weer zo’n prachtig nestje is een pupje aan te houden. Liefst 2 dan trekken ze zo leuk met elkaar op. Maar dat moet nu anders. De oudjes mogen tot het laatst bij ons blijven. Dat verdienen ze een leuke oude dag bij ons in de vrije natuur. Misschien moet ik daar verandering in gaan brengen en op tijd een goed tehuis voor ze zoeken. Maar dat is moeilijk, want ieder hondje heeft zn verhaal. Je hecht aan je beestjes en je wilt ze altijd bij je houden.

Met deze vernieuwde website is mijn bedoeling u te laten zien hoe we fokken en wat we doen. Regelmatig een nestje Labradors, en heel af en toe een nestje Franse buldoggen waar we erecode fokker van zijn.

Veel kijkplezier op onze vernieuwde site.